© Hugo Gumiel

UNA TIRADA DE DADOS...

ISRAEL GALVÁN (ES), PEDRO G. ROMERO (ES) & FILIEP TACQ (BE)

Deze bijzondere presentatie vertrekt vanuit Un coup de dés jamais n’abolira le hazardeen gedicht van Stéphane Mallarmé, en de bewerking van dit gedicht door kunstenaar Marcel Broodthaers in 1969. Mallarmé wordt beschouwd als de dichter die voor het eerst het gedicht - de tekst - bevrijd heeft van de monolitische bladspiegel en de woorden liet zweven over de pagina. Meteen werd ook de lineaire verhaallijn losgelaten waardoor het abstractieniveau verhoogde en de taal zijn autonomie kreeg. Marcel Broodthaers ging nog een stap verder. Hij bedekt alle regels tekst door zwarte balkjes waardoor de tekst onleesbaar wordt, en herleid wordt tot een beeld, een ritme van zwarte parallelle lijnen, als een partituur. Op de cover drukt Broodthaers zijn naam i.p.v. de naam Mallarmé en hij vervangt het woord Poème door het woord Image.

Kunstenaar en curator Pedro G. Romero, kunstboeken vormgever Filiep Tacq en de beroemde flamenco danser Israel Galván discussieerden over Mallarmé en zijn invloed op het flamenco genre, over de kijk van Broodthaers op het gedicht van Mallarmé, over het misverstand in de Spaanse taal tussen ‘flamenco’, inwoner van Vlaanderen, vs. het Andalusische muziek- en dansgenre en over de mogelijkheid of een boek maken een manier van reflecteren kan opleveren hierover.

Voor dit project proberen Romero en Tacq eerst met tekst en taal deze thema’s toe te lichten en de bewegingen en muziek van Galván in te leiden. Daarna reflecteert Israel Galvan in zijn ‘taal’ al dansend over deze vragen. Het staat nu al vast dat de tekst tekort zal schieten.

PS Het model voor de toren van de universiteitsbibliotheek is de toren van de ‘Giralda’, de kathedraal van Sevilla, de stad waar Israel Galván en Pedro G. Romero wonen.

Una tirada de dados… is part of The Book to Come, a research project about the performativity of artists’ books that starts from 5 books of artist Marcel Broodthaers. This series is commissioned by Bulegoa z/b (www.bulegoa.org) as part of Corpus, network for performance practice. Corpus is Bulegoa z/b (Bilbao), Contemporary Art Centre (Vilnius), If I Can’t Dance, I Don’t Want To Be Part Of Your Revolution (Amsterdam), KW Institute for Contemporary Art (Berlin), Playground (STUK Kunstencentrum & M-Museum, Leuven) and Tate Modern (London). Corpus is co-funded by the Creative Europe Programme of the European Union. www.corpus-network.org 

Playground 2016

Van 17 tot 20 november 2016 vond de tiende editie plaats van Playground. Deze feesteditie was alvast een succes voor organisatoren M-Museum Leuven en STUK - Huis voor Dans, Beeld & Geluid. Het festival bouwde de afgelopen tien jaar een sterke reputatie uit binnen de live art kunstenwereld. De mix van klein experimenteel werk en grotere voorstellingen kon ook dit jaar kon het rekenen op de aandacht van buitenlandse curatoren en programmatoren, uit Portugal, Groenland, Frankrijk, Italië, Duitsland, UK, Spanje, Litouwen, Egypte, Luxemburg, Nederland. Zij kwamen speciaal naar Leuven om nieuw talent te ontdekken.

Tijdens deze editie sprong vooral de Amerikaanse kunstenares Mary Reid Kelley in het oog. Onlangs won ze de prestigieuze MacArthur Prize. Haar tentoonstelling in M en de performance This Is Offal in STUK losten alle verwachtingen in en bleken een voltreffer bij het publiek. For Claude Shannon van Liz Santoro en Pierre Godard was de openingsvoorstelling die genomineerd was voor de Bessie Awards. Naast deze voorstellingen waren er nog heel wat boeiende performances in M die de toevallige bezoeker konden verrassen. Alex Cecchetti leidde de bezoekers rond in het museum, geflankeerd door twee operazangers. Daar waar Anna Barham het publiek in interactie liet gaan met een spraakherkenningscomputer, werd het wat verder muisstil bij de nieuwe installatie van Paul Hendrikse.

Speciaal voor deze verjaardagseditie was er een oproep naar de binnen- en buitenlandse kunstopleidingen die het festival de afgelopen tien jaar trouw bezochten. Een selectie van de meest boeiende ingediende projecten werd op zondagnamiddag tijdens Playground Platform getoond. Dankzij deze unieke oproep bezochten heel wat kunstscholen het festival en kan de kruisbestuiving verder gezet worden.