© Gosia Machon

MAZING

VERA TUSSING

Wat betekent het om samen te zijn in 2016? In Mazing worden vijf dansers in beweging gezet door het publiek. Ze creëren zichtbare netwerken van acties, die hun oorsprong vinden in eenvoudige sociale onderhandelingen. Mazing is een zachtaardige maar destabiliserende performance die onze notie van ‘de gemeenschap’ bevraagt én versterkt. In het digitale tijdwerk wil Vera Tussing de kracht van de fysieke aanraking herwaarderen. Vandaag is het sociaal gebeuren een performance geworden, en performance een sociaal event. Vanuit die wetenschap stelt ze zich de vraag hoe ze aan de hand van performance nieuwe modellen van sociale betrokkenheid kan ontwikkelen. In Mazing toont Tussing een mogelijk antwoord, gebaseerd op de simpele kracht van het dansende lichaam, de tastbaarheid van beweging en de fragiliteit van fysiek contact.

Vera Tussing 

Aansluitend op de voorstelling van 30/11 is er een nagesprek (in het Engels).

regie Vera Tussing | dansers Shosha van Kranendonk, Thomas Saulgrain, Vera Tussing, Zoltan Vakulya & Esse Vanderbruggen | contextonderzoek & dramaturgische assistentie Sebastian Kann, JS Rafaeli | techniek & licht Thomas Vermaercke | sound Ruben Martinez, Michael Picknett | kostuums Sofie Durnez | productie Klein Verzet, Vera Tussing

Playground 2016

Van 17 tot 20 november 2016 vond de tiende editie plaats van Playground. Deze feesteditie was alvast een succes voor organisatoren M-Museum Leuven en STUK - Huis voor Dans, Beeld & Geluid. Het festival bouwde de afgelopen tien jaar een sterke reputatie uit binnen de live art kunstenwereld. De mix van klein experimenteel werk en grotere voorstellingen kon ook dit jaar kon het rekenen op de aandacht van buitenlandse curatoren en programmatoren, uit Portugal, Groenland, Frankrijk, Italië, Duitsland, UK, Spanje, Litouwen, Egypte, Luxemburg, Nederland. Zij kwamen speciaal naar Leuven om nieuw talent te ontdekken.

Tijdens deze editie sprong vooral de Amerikaanse kunstenares Mary Reid Kelley in het oog. Onlangs won ze de prestigieuze MacArthur Prize. Haar tentoonstelling in M en de performance This Is Offal in STUK losten alle verwachtingen in en bleken een voltreffer bij het publiek. For Claude Shannon van Liz Santoro en Pierre Godard was de openingsvoorstelling die genomineerd was voor de Bessie Awards. Naast deze voorstellingen waren er nog heel wat boeiende performances in M die de toevallige bezoeker konden verrassen. Alex Cecchetti leidde de bezoekers rond in het museum, geflankeerd door twee operazangers. Daar waar Anna Barham het publiek in interactie liet gaan met een spraakherkenningscomputer, werd het wat verder muisstil bij de nieuwe installatie van Paul Hendrikse.

Speciaal voor deze verjaardagseditie was er een oproep naar de binnen- en buitenlandse kunstopleidingen die het festival de afgelopen tien jaar trouw bezochten. Een selectie van de meest boeiende ingediende projecten werd op zondagnamiddag tijdens Playground Platform getoond. Dankzij deze unieke oproep bezochten heel wat kunstscholen het festival en kan de kruisbestuiving verder gezet worden.