© Kelley Mary Reid This is Offal ©Berliner Festspiele Christopher Hewitt

THIS IS OFFAL

MARY REID KELLEY (USA)

Een patholoog onderzoekt een vrouwenlichaam van wie de eigen organen voor verwarring en misverstanden zorgen rond haar zelfmoord. De sprekers in het drama - lever, hart, hersenen en andere organen - wijzen op het 'afval' uit de titel en de 'vreselijke' onherroepelijkheid van de daad. Als zelfs de eigen organen ruziën over wat er precies is gebeurd, is er zeker geen hoop meer op een rationele, wetenschappelijke verklaring voor de meest tragische en complexe menselijke handeling. This Is Offal is existentialistische, feministische horror boordevol woordspelingen die op macabere wijze Camus' filosofie van het absurde als alternatief stelt voor zelfmoord.

This Is Offal is ook een satire op de de langdurige fascinatie met het mooie dode vrouwenlichaam als onderwerp in de kunsten. Mary Reid Kelley, geboren in Greenville, South Carolina (1979), maakt haar video's vaak in samenwerking met haar partner Patrick Kelley. This Is Offal is hun eerste werk voor een live publiek, geproduceerd door Playground (STUK & M, Leuven).

De set van de voorstelling is als installatie te bezoeken vanaf een half uur voor de eerste voorstelling tot een half uur na de start van de laatste voorstelling. Op zondag van 17:00 tot 19:00.

This Is Offal is commissioned as part of Corpus, network for performance practice, and is produced by Playground (STUK Kunstencentrum & M-Museum, Leuven) and co-produced by KW Institute for Contemporary Art, Berliner Festspiele / Foreign Affairs. Corpus is Bulegoa z/b (Bilbao), Contemporary Art Centre (Vilnius), If I Can’t Dance, I Don’t Want To Be Part Of Your Revolution (Amsterdam), KW Institute for Contemporary Art (Berlin), Playground (STUK Kunstencentrum & M-Museum, Leuven) and Tate Modern (London). Corpus is co-funded by the Creative Europe Programme of the European Union. www.corpus-network.org 
 

Playground 2016

Van 17 tot 20 november 2016 vond de tiende editie plaats van Playground. Deze feesteditie was alvast een succes voor organisatoren M-Museum Leuven en STUK - Huis voor Dans, Beeld & Geluid. Het festival bouwde de afgelopen tien jaar een sterke reputatie uit binnen de live art kunstenwereld. De mix van klein experimenteel werk en grotere voorstellingen kon ook dit jaar kon het rekenen op de aandacht van buitenlandse curatoren en programmatoren, uit Portugal, Groenland, Frankrijk, Italië, Duitsland, UK, Spanje, Litouwen, Egypte, Luxemburg, Nederland. Zij kwamen speciaal naar Leuven om nieuw talent te ontdekken.

Tijdens deze editie sprong vooral de Amerikaanse kunstenares Mary Reid Kelley in het oog. Onlangs won ze de prestigieuze MacArthur Prize. Haar tentoonstelling in M en de performance This Is Offal in STUK losten alle verwachtingen in en bleken een voltreffer bij het publiek. For Claude Shannon van Liz Santoro en Pierre Godard was de openingsvoorstelling die genomineerd was voor de Bessie Awards. Naast deze voorstellingen waren er nog heel wat boeiende performances in M die de toevallige bezoeker konden verrassen. Alex Cecchetti leidde de bezoekers rond in het museum, geflankeerd door twee operazangers. Daar waar Anna Barham het publiek in interactie liet gaan met een spraakherkenningscomputer, werd het wat verder muisstil bij de nieuwe installatie van Paul Hendrikse.

Speciaal voor deze verjaardagseditie was er een oproep naar de binnen- en buitenlandse kunstopleidingen die het festival de afgelopen tien jaar trouw bezochten. Een selectie van de meest boeiende ingediende projecten werd op zondagnamiddag tijdens Playground Platform getoond. Dankzij deze unieke oproep bezochten heel wat kunstscholen het festival en kan de kruisbestuiving verder gezet worden.